28/12/2012 | Integratie

Integratie, wtf?

Opgelet: dit artikel lijkt al van een tijdje geleden te zijn. Dit is mogelijk niet de meest recente informatie over dit onderwerp.

In den beginne was er niets. Het Europese hoger onderwijs was nog een ongeordende chaos. Toen kwam de Bolognaverklaring en zei: "Er moet orde zijn!" En er kwam orde. Bologna scheidde de basisopleiding van de vervolgopleiding. De basisopleiding noemde Bologna 'bachelor'. De vervolgopleiding noemde Bologna 'master'. En Bologna zag dat het goed was. Het werd avond, het werd ochtend. Dit was de eerste dag...
En Bologna zei: "Er moet een duidelijk onderscheid komen tussen opleidingen met en zonder master." De opleidingen met een master noemde Bologna 'academisch' en plaatste Hij in de universiteit. De opleidingen zonder master noemde Bologna 'professioneel' en plaatste Hij in de hogescholen. Het werd avond, het werd ochtend, en Bologna was ondertussen al lang de tel kwijt hoeveel dagen hij al bezig was, maar aan rust was Hij nog lang niet toe.



Zo ongeveer moet het begonnen zijn volgens de overlevering. Als er één gebeurtenis vergeleken kan worden met de oerknal in ons hoger onderwijs, dan is het wel de Bolognaverklaring. In 1999 besloten de Europese hogeronderwijsministers om het Europese hoger onderwijs beter op elkaar af te stemmen, de start van een waar sneeuwbaleffect aan hervormingen. Bologna gaf ons het bachelor-mastersysteem, de studiepunten en credits. De flexibilisering werd geboren en nog veel meer. Het einde is alleszins nog niet in zicht.

Het bachelor-mastersysteem in Vlaanderen week echter enigszins af van dat in de rest van Europa. In Vlaanderen had je namelijk masteropleidingen buiten de universiteit, meer bepaald in de hogescholen. In de nasleep van Bologna besloot men daarom om deze opleidingen te 'academiseren'. Dat wil zeggen dat zij, net als universitaire opleidingen, op onderzoek gebaseerd moesten zijn. Het ging onder meer om de opleidingen toegepaste taalkunde, handelswetenschappen, industrieel ingenieur en architectuur. De studenten van deze opleidingen moesten voortaan ook een masterproef schrijven en de proffen moesten een doctoraat hebben.

Om deze academisering tot een goed einde te brengen moesten de hogescholen een samenwerkingsverband aangaan met een universiteit. Het samenwerkingsverband tussen een universiteit en een aantal hogescholen doopte men 'associatie'. De toenmalige rector van de KU Leuven, en latere voorzitter van de associatie KU Leuven, André Oosterlinck, was alle andere universiteiten te snel af en associeerde zich met zowat alle katholieke hogescholen in heel Vlaanderen. Voor de andere universiteiten bleven er slechts een aantal hogescholen in hun eigen omgeving over.

Ondertussen is deze academisering voltooid. De betreffende opleidingen zijn nu volwaardige academische opleidingen. De volgende stap was dan ook om hen volwaardig deel te maken van de universiteit. En dat is wat er komend academiejaar staat te gebeuren: de integratie. Al deze opleidingen 'integreren' in de universiteiten.* In de praktijk verandert er voor de betreffende studenten niet heel veel. Ze blijven op dezelfde plek studeren met dezelfde proffen en vakken. Ze krijgen echter wel een KU Leuven-diploma. En de KU Leuven zal zich dus vanaf volgend jaar uitspreiden van Oostende tot Hasselt.


Meer info:

  • Een overzicht van alle nieuwe locaties en opleidingen van de KU Leuven vind je hier. Je vindt op deze site ook wat er nu juist verandert voor de betrokken studenten.
  • Meer feiten en cijfers over de integratie vind je hier.
  • Hoewel de KU Leuven een groot voorstander van de integratie is, doet de integratie ook enkele kritische stemmen oprijzen. Lees het hier en hier.

____________________
*Met uitzondering van de kunstenopleidingen. De geacademiseerde kunstenopleidingen zullen samen met de professionele bachelors in de kunsten ondergebracht worden in een nieuw soort instelling, de School of Arts.
De School of Arts van de Associatie KU Leuven is LUCA.

28/12/2012 | Integratie

Integratie, wtf?

Opgelet: dit artikel lijkt al van een tijdje geleden te zijn. Dit is mogelijk niet de meest recente informatie over dit onderwerp.

In den beginne was er niets. Het Europese hoger onderwijs was nog een ongeordende chaos. Toen kwam de Bolognaverklaring en zei: "Er moet orde zijn!" En er kwam orde. Bologna scheidde de basisopleiding van de vervolgopleiding. De basisopleiding noemde Bologna 'bachelor'. De vervolgopleiding noemde Bologna 'master'. En Bologna zag dat het goed was. Het werd avond, het werd ochtend. Dit was de eerste dag...
En Bologna zei: "Er moet een duidelijk onderscheid komen tussen opleidingen met en zonder master." De opleidingen met een master noemde Bologna 'academisch' en plaatste Hij in de universiteit. De opleidingen zonder master noemde Bologna 'professioneel' en plaatste Hij in de hogescholen. Het werd avond, het werd ochtend, en Bologna was ondertussen al lang de tel kwijt hoeveel dagen hij al bezig was, maar aan rust was Hij nog lang niet toe.



Zo ongeveer moet het begonnen zijn volgens de overlevering. Als er één gebeurtenis vergeleken kan worden met de oerknal in ons hoger onderwijs, dan is het wel de Bolognaverklaring. In 1999 besloten de Europese hogeronderwijsministers om het Europese hoger onderwijs beter op elkaar af te stemmen, de start van een waar sneeuwbaleffect aan hervormingen. Bologna gaf ons het bachelor-mastersysteem, de studiepunten en credits. De flexibilisering werd geboren en nog veel meer. Het einde is alleszins nog niet in zicht.

Het bachelor-mastersysteem in Vlaanderen week echter enigszins af van dat in de rest van Europa. In Vlaanderen had je namelijk masteropleidingen buiten de universiteit, meer bepaald in de hogescholen. In de nasleep van Bologna besloot men daarom om deze opleidingen te 'academiseren'. Dat wil zeggen dat zij, net als universitaire opleidingen, op onderzoek gebaseerd moesten zijn. Het ging onder meer om de opleidingen toegepaste taalkunde, handelswetenschappen, industrieel ingenieur en architectuur. De studenten van deze opleidingen moesten voortaan ook een masterproef schrijven en de proffen moesten een doctoraat hebben.

Om deze academisering tot een goed einde te brengen moesten de hogescholen een samenwerkingsverband aangaan met een universiteit. Het samenwerkingsverband tussen een universiteit en een aantal hogescholen doopte men 'associatie'. De toenmalige rector van de KU Leuven, en latere voorzitter van de associatie KU Leuven, André Oosterlinck, was alle andere universiteiten te snel af en associeerde zich met zowat alle katholieke hogescholen in heel Vlaanderen. Voor de andere universiteiten bleven er slechts een aantal hogescholen in hun eigen omgeving over.

Ondertussen is deze academisering voltooid. De betreffende opleidingen zijn nu volwaardige academische opleidingen. De volgende stap was dan ook om hen volwaardig deel te maken van de universiteit. En dat is wat er komend academiejaar staat te gebeuren: de integratie. Al deze opleidingen 'integreren' in de universiteiten.* In de praktijk verandert er voor de betreffende studenten niet heel veel. Ze blijven op dezelfde plek studeren met dezelfde proffen en vakken. Ze krijgen echter wel een KU Leuven-diploma. En de KU Leuven zal zich dus vanaf volgend jaar uitspreiden van Oostende tot Hasselt.


Meer info:

  • Een overzicht van alle nieuwe locaties en opleidingen van de KU Leuven vind je hier. Je vindt op deze site ook wat er nu juist verandert voor de betrokken studenten.
  • Meer feiten en cijfers over de integratie vind je hier.
  • Hoewel de KU Leuven een groot voorstander van de integratie is, doet de integratie ook enkele kritische stemmen oprijzen. Lees het hier en hier.

____________________
*Met uitzondering van de kunstenopleidingen. De geacademiseerde kunstenopleidingen zullen samen met de professionele bachelors in de kunsten ondergebracht worden in een nieuw soort instelling, de School of Arts.
De School of Arts van de Associatie KU Leuven is LUCA.

Deel


Ook interessant

Integratie, the movie  |  26/12/2012