13/05/2014

De lijn tussen man en vrouw. Over gender en trans*gender

Opgelet: dit artikel lijkt al van een tijdje geleden te zijn. Dit is mogelijk niet de meest recente informatie over dit onderwerp.

Op dinsdag 18 maart organiseerde LOKO Sociaal een panelgesprek over de trans*genderproblematiek.

“Al van voor je geboren bent, worden er beslissingen voor je genomen, in functie van je gender.” Zo begon Kaj Poelman van Çavaria, de koepel voor Holebi’s en transgenders, zijn inleiding voor het Trans*genderpanelgesprek van LOKO Sociaal. “’Het is een jongen!’ staat op het geboortekaartje. De kinderkamer wordt blauw geschilderd en er wordt gezocht naar typisch jongensspeelgoed, zoals autootjes en actiefiguren.” We zijn gewend van in hokjes te denken, maar er is een veel breder spectrum in alles wat tussen man en vrouw kan vallen.

Genderidentiteit is dus iets dat ons allemaal aangaat. Niet alleen zij die onder de koepelterm trans*gender vallen. “Kijk maar eens naar het 9-jarig jongetje dat zijn My Little Pony rugzak niet mee naar school mocht brengen,” vertelt Eefje van der Meer, van de Transgenderkring Vlaams-Brabant. Of naar de veel hogere school drop-out en suïcidecijfers, onder jongeren die sterke vragen hebben bij hun genderidentiteit.

Maar ook daar stoppen de problemen niet. De administratieve rompslomp die te kijken komt bij een geslachtsverandering is enorm. “Wist je dat, als je als moeder een geslachtsoperatie ondergaat, je je kind opnieuw moet adopteren?” stelt Marijke Weewauters van het Instituut voor de gelijkheid van mannen en vrouwen. Of dat wanneer je van geslacht verandert, je hele geschiedenis komt te vervallen? Je krijgt een nieuwe naam en een nieuw rijksregisternummer en al je oude documenten zijn niet langer geldig. Denk maar aan een diploma, dat nog op je oude naam staat; bankgegevens die niet meer kloppen; medische fiches die niet terug te vinden zijn… En dan heb je nog al diegenen die niet die definitieve stap nemen, of zij die nog onderweg zijn. Zij hebben geen enkele wettelijke bescherming en kunnen vaak zelfs geen ziekteverzekering afsluiten.

Ook voor de universiteit is een belangrijke taak weggelegd. Administratief gezien is het achterhaald dat je enkel m of v kan aanklikken bij je inschrijving. Waarom is dat geslacht immers überhaupt zo belangrijk om op te geven? “Dat moeten we rapporteren aan de overheid,” stelt vicerector studentenbeleid Rik Gosselink. En hij vult aan: “Het is eigenlijk een probleem waar we nog nooit een klacht over ontvangen hebben. Maar dat wil natuurlijk niet zeggen dat het probleem niet bestaat.”

“Er is in Vlaanderen dan ook geen enkel punt waar je rechtstreeks met zo’n klachten terecht kunt,” voegt Eefje van der Meer eraan toe. “Er bestaan dus ook geen cijfers over.” (Voor Federale bevoegheden bestaat dat wel, maar onderwijs is een bevoegdheid van de Gemeenschappen, red.)

Tegelijkertijd dient de universiteit een baken in de samenleving te zijn: om onderzoek uit te voeren rond deze problematiek, om een maatschappelijk draagvlak en sensibilisering te creëren, en om haar studenten te beschermen. Gelukkig bereiden de Vlaamse universiteiten een gezamenlijke master in gender studies voor. Want zelfs in een opleiding als seksuologie, komt genderidentiteit opmerkelijk weinig aan bod.

“We moeten studenten die problemen hebben met hun gender, op dezelfde manier aandacht kunnen geven als andere minderheidsgroepen, zoals allochtone studenten of studenten met een functiebeperking. Uiteindelijk moeten we zelfs naar een volledig inclusief beleid toewerken, waarin íedereen zijn academische vaardigheden kan ontplooien, ongeacht andere problemen,” voegt vicerector studentenbeleid Rik Gosselink eraan toe.

Heb je vragen over trans*gender of over genderidentiteit? Op LOKO liggen een aantal informatieve folders of je kan terecht bij Çavaria en de Transgenderkring Vlaams-Brabant.

13/05/2014

De lijn tussen man en vrouw. Over gender en trans*gender

Opgelet: dit artikel lijkt al van een tijdje geleden te zijn. Dit is mogelijk niet de meest recente informatie over dit onderwerp.

Op dinsdag 18 maart organiseerde LOKO Sociaal een panelgesprek over de trans*genderproblematiek.

“Al van voor je geboren bent, worden er beslissingen voor je genomen, in functie van je gender.” Zo begon Kaj Poelman van Çavaria, de koepel voor Holebi’s en transgenders, zijn inleiding voor het Trans*genderpanelgesprek van LOKO Sociaal. “’Het is een jongen!’ staat op het geboortekaartje. De kinderkamer wordt blauw geschilderd en er wordt gezocht naar typisch jongensspeelgoed, zoals autootjes en actiefiguren.” We zijn gewend van in hokjes te denken, maar er is een veel breder spectrum in alles wat tussen man en vrouw kan vallen.

Genderidentiteit is dus iets dat ons allemaal aangaat. Niet alleen zij die onder de koepelterm trans*gender vallen. “Kijk maar eens naar het 9-jarig jongetje dat zijn My Little Pony rugzak niet mee naar school mocht brengen,” vertelt Eefje van der Meer, van de Transgenderkring Vlaams-Brabant. Of naar de veel hogere school drop-out en suïcidecijfers, onder jongeren die sterke vragen hebben bij hun genderidentiteit.

Maar ook daar stoppen de problemen niet. De administratieve rompslomp die te kijken komt bij een geslachtsverandering is enorm. “Wist je dat, als je als moeder een geslachtsoperatie ondergaat, je je kind opnieuw moet adopteren?” stelt Marijke Weewauters van het Instituut voor de gelijkheid van mannen en vrouwen. Of dat wanneer je van geslacht verandert, je hele geschiedenis komt te vervallen? Je krijgt een nieuwe naam en een nieuw rijksregisternummer en al je oude documenten zijn niet langer geldig. Denk maar aan een diploma, dat nog op je oude naam staat; bankgegevens die niet meer kloppen; medische fiches die niet terug te vinden zijn… En dan heb je nog al diegenen die niet die definitieve stap nemen, of zij die nog onderweg zijn. Zij hebben geen enkele wettelijke bescherming en kunnen vaak zelfs geen ziekteverzekering afsluiten.

Ook voor de universiteit is een belangrijke taak weggelegd. Administratief gezien is het achterhaald dat je enkel m of v kan aanklikken bij je inschrijving. Waarom is dat geslacht immers überhaupt zo belangrijk om op te geven? “Dat moeten we rapporteren aan de overheid,” stelt vicerector studentenbeleid Rik Gosselink. En hij vult aan: “Het is eigenlijk een probleem waar we nog nooit een klacht over ontvangen hebben. Maar dat wil natuurlijk niet zeggen dat het probleem niet bestaat.”

“Er is in Vlaanderen dan ook geen enkel punt waar je rechtstreeks met zo’n klachten terecht kunt,” voegt Eefje van der Meer eraan toe. “Er bestaan dus ook geen cijfers over.” (Voor Federale bevoegheden bestaat dat wel, maar onderwijs is een bevoegdheid van de Gemeenschappen, red.)

Tegelijkertijd dient de universiteit een baken in de samenleving te zijn: om onderzoek uit te voeren rond deze problematiek, om een maatschappelijk draagvlak en sensibilisering te creëren, en om haar studenten te beschermen. Gelukkig bereiden de Vlaamse universiteiten een gezamenlijke master in gender studies voor. Want zelfs in een opleiding als seksuologie, komt genderidentiteit opmerkelijk weinig aan bod.

“We moeten studenten die problemen hebben met hun gender, op dezelfde manier aandacht kunnen geven als andere minderheidsgroepen, zoals allochtone studenten of studenten met een functiebeperking. Uiteindelijk moeten we zelfs naar een volledig inclusief beleid toewerken, waarin íedereen zijn academische vaardigheden kan ontplooien, ongeacht andere problemen,” voegt vicerector studentenbeleid Rik Gosselink eraan toe.

Heb je vragen over trans*gender of over genderidentiteit? Op LOKO liggen een aantal informatieve folders of je kan terecht bij Çavaria en de Transgenderkring Vlaams-Brabant.

Deel