21/05/2013

Dank U Tine! — Een open brief

Opgelet: dit artikel lijkt al van een tijdje geleden te zijn. Dit is mogelijk niet de meest recente informatie over dit onderwerp.

Als oud-studentenvertegenwoordigers hebben wij de rectorverkiezingen aan onze alma mater met een gezonde interesse gevolgd. Geweldige cafédiscussies met een veelheid aan meningen lieten niet lang op zich wachten. Hoewel die meningen vaak verschillen, kan iedereen zich vinden in het resultaat van de verkiezingen. De berichtgeving rond professor Baelmans en haar persoon daarentegen schokte ons allemaal. Als ze al vermeld werd in de berichtgeving in de pers, werd ze afgeschilderd als een persoon zonder enige visie of bijzondere competenties, wel degelijk aangenaam om mee te praten maar ook alsof ze nog helemaal niets bewezen had. Niets is minder waar.

Het meest typerende voorbeeld kwam uit de voorpagina van de vorige Veto (3924): “Baelmans is in persoonlijke gesprekken heel aangenaam. [...] Haar betoog is inhoudelijk niet erg duidelijk. Ze heeft bovendien weinig initiatief genomen om met de studenten te praten. Kringen moesten zelf contact opnemen. [...]"

Tine is er de afgelopen jaren altijd geweest voor de studenten. Is er een kring die geen gesprek heeft gekregen op het moment dat ze daarom vroegen?

Vicerector Baelmans is op die stoel gezet door de studenten, omwille van haar verdiensten in de Onderwijsraad en de Raad voor Studentenvoorzieningen. Ze heeft doorheen de jaren bewezen dat het een juiste keuze was door het diversiteitsbeleid terug op de rails te zetten en een toekomst te geven. Als vicerector studentenbeleid gidste ze – samen met een geweldig team – de studentenvoorzieningen door jaren van budgettaire schaarste zonder dat de dienstverlening daaronder leed. Ze nam rechtvaardige beslissingen bij examenbetwistingen, bracht studentenproblemen onder de aandacht bij de stad, en versterkte de samenwerking tussen de Leuvense hogeronderwijsinstellingen.

Op associatieniveau was ze iemand die de interne tegenstellingen en perikelen rond de integratie kon oplossen. In onderhandelingen met andere associaties en de overheid heeft ze altijd, soms tot ergernis van degenen onder ons die op het Vlaamse niveau de studenten vertegenwoordigden, de Leuvense belangen uitstekend verdedigd. Maar toch oogst ze bij haar vergaderpartners lof voor haar grote integriteit en pragmatisme. Ook wij vonden steeds een luisterend oor bij haar als we er behoefte aan hadden.

Doorheen de laatste jaren heeft ze met die kwaliteiten en beslissingen een positieve bijdrage geleverd aan de KU Leuven en aan haar studenten, waarvoor enkel dankbaarheid op zijn plaats is.

Beste Tine, dankjewel.



Foto: Rob Stevens – KU Leuven

21/05/2013

Dank U Tine! — Een open brief

Opgelet: dit artikel lijkt al van een tijdje geleden te zijn. Dit is mogelijk niet de meest recente informatie over dit onderwerp.

Als oud-studentenvertegenwoordigers hebben wij de rectorverkiezingen aan onze alma mater met een gezonde interesse gevolgd. Geweldige cafédiscussies met een veelheid aan meningen lieten niet lang op zich wachten. Hoewel die meningen vaak verschillen, kan iedereen zich vinden in het resultaat van de verkiezingen. De berichtgeving rond professor Baelmans en haar persoon daarentegen schokte ons allemaal. Als ze al vermeld werd in de berichtgeving in de pers, werd ze afgeschilderd als een persoon zonder enige visie of bijzondere competenties, wel degelijk aangenaam om mee te praten maar ook alsof ze nog helemaal niets bewezen had. Niets is minder waar.

Het meest typerende voorbeeld kwam uit de voorpagina van de vorige Veto (3924): “Baelmans is in persoonlijke gesprekken heel aangenaam. [...] Haar betoog is inhoudelijk niet erg duidelijk. Ze heeft bovendien weinig initiatief genomen om met de studenten te praten. Kringen moesten zelf contact opnemen. [...]"

Tine is er de afgelopen jaren altijd geweest voor de studenten. Is er een kring die geen gesprek heeft gekregen op het moment dat ze daarom vroegen?

Vicerector Baelmans is op die stoel gezet door de studenten, omwille van haar verdiensten in de Onderwijsraad en de Raad voor Studentenvoorzieningen. Ze heeft doorheen de jaren bewezen dat het een juiste keuze was door het diversiteitsbeleid terug op de rails te zetten en een toekomst te geven. Als vicerector studentenbeleid gidste ze – samen met een geweldig team – de studentenvoorzieningen door jaren van budgettaire schaarste zonder dat de dienstverlening daaronder leed. Ze nam rechtvaardige beslissingen bij examenbetwistingen, bracht studentenproblemen onder de aandacht bij de stad, en versterkte de samenwerking tussen de Leuvense hogeronderwijsinstellingen.

Op associatieniveau was ze iemand die de interne tegenstellingen en perikelen rond de integratie kon oplossen. In onderhandelingen met andere associaties en de overheid heeft ze altijd, soms tot ergernis van degenen onder ons die op het Vlaamse niveau de studenten vertegenwoordigden, de Leuvense belangen uitstekend verdedigd. Maar toch oogst ze bij haar vergaderpartners lof voor haar grote integriteit en pragmatisme. Ook wij vonden steeds een luisterend oor bij haar als we er behoefte aan hadden.

Doorheen de laatste jaren heeft ze met die kwaliteiten en beslissingen een positieve bijdrage geleverd aan de KU Leuven en aan haar studenten, waarvoor enkel dankbaarheid op zijn plaats is.

Beste Tine, dankjewel.



Foto: Rob Stevens – KU Leuven

Deel